Hoe je als leidinggevende grenzen stelt en in verbinding blijft. (zonder moeite)
Veel leidinggevenden zenden sneller en eerder dan dat ze aansluiten bij een ander. Dit gebeurt met de beste bedoelingen.
Zo geven ze duidelijkheid en richting. In ieder geval vanuit de optiek van de leidinggevenden.
In gesprekken met medewerkers ligt de focus vaak op uitleggen, sturen en oplossen. Terwijl er nog nauwelijks is aangesloten op wat er precies speelt in de situatie van de ander.
In de praktijk werkt dat vaak averechts. Medewerkers voelen zich minder of niet gehoord, haken af of reageren met weerstand. De leidinggevende merkt vervolgens dat er meer duidelijkheid nodig is en gaat nog meer sturen. Zo ontstaat een patroon waarin gesprekken stroever worden en de verbinding onder druk komt te staan.
Het kan ook anders wanneer je in verbinding wil blijven en ook je grenzen wil stellen.
Voordat je verwachtingen uitspreekt, grenzen stelt of iemand aanspreekt op gedrag, is het effectief om eerst te begrijpen wat er speelt.
En dan hoor ik je al denken: ‘Ja maar, ik begrijp het ook echt.’ Het gaat erom dat je teamleden vóelen dat jij ze begrijpt en niet alleen dat je zegt dat je het begrijpt.
Je wil weten: Wat maakt dat iemand vastloopt? Wat ziet diegene zelf als lastig? Wat is de oplossing volgens de ander? Welke factoren spelen er nog meer? Een aantal voorbeeld vragen waarmee je de ander uitnodigt om te vertellen. En waarmee de ander dan ook het gevoel krijgt dat het om hem of haar gaat.
Door eerst aan te sluiten bij de ander en dus informatie op te halen [en goed te luisteren naar wat gezegd wordt]. Ontstaat er ruimte voor een gesprek waarin duidelijkheid en verbinding naast elkaar bestaan. Medewerkers voelen zich serieus gehoord en staan daardoor meer open voor feedback, afspraken en richting.
Goed leiderschap vraagt juist om helderheid.
Dat betekent dat je niet eindeloos moet blijven verkennen of alles moet relativeren. Goed leiderschap vraagt juist om helderheid. Mensen willen weten waar ze aan toe zijn, wat er van hen verwacht wordt en welke ruimte er is om dat te realiseren. Dit alles in de juiste balans.
De uitdaging zit vaak in de uitvoering van dat gesprek.
Veel leidinggevenden weten in rustige situaties prima wat goed leiderschap vraagt, maar zien dat ze het in de praktijk niet altijd uitvoeren zoals ze zouden willen. Ze gaan sneller uitleggen, vullen nog meer in, vermijden het gesprek of worden juist directiever wanneer het spannend wordt.
Het is waardevol om te herkennen wanneer dit gebeurt.
Als je merkt dat je steeds maar harder gaat sturen omdat je het gevoel hebt dat je boodschap niet aankomt, of omdat je bang bent dat het gesprek vastloopt. Dan zijn dat momenten waarop spanning (onbewust) meebeweegt in het gesprek.
In lastige gesprekken reageert je lichaam mee. Je ademhaling verandert, je gedachten versnellen en je voelt druk om het gesprek goed te laten verlopen. Vanuit die spanning wordt het lastiger om aanwezig te blijven en je grens helder neer te zetten.
Wanneer je merkt dat dit patroon steeds blijft terugkomen. Ook wanneer je je ervan bewust bent en het anders wilt doen. Is het zinvol om eens te kijken naar de spanning die onder dit gedrag ligt. Daarom werk ik naast effectieve gespreksvoering ook met IEMT: een techniek die in één of twee sessies de emotionele lading rondom deze patronen doorbreekt. Daardoor ontstaat er meteen meer voelbare rust, meer regie en ook meer ruimte om aanwezig te blijven in gesprekken die ertoe doen.
Leidinggeven mag wat mij betreft goed voelen.
Samenwerken met je team hoort werkbaar en duidelijk te zijn, voor beide partijen. Wanneer duidelijkheid en verbinding naast elkaar aanwezig zijn, ontstaat er vertrouwen, eigenaarschap en beweging binnen een team.
Herken je dat spanning of onrust je soms belemmert om het gesprek te voeren zoals je het eigenlijk zou willen?
Plan gerust een kennismaking van twintig minuten. Je krijgt daarin meteen helderheid over wat jou in gesprekken onder druk zet en welke richting jou meer stevigheid geeft. Zodat jij weer leiding geeft vanuit verbinding én met duidelijke grenzen.
